Długotrwałe użytkowanie ziemi i jednoczesne nawożenie

Warzywa » Długotrwałe użytkowanie ziemi i jednoczesne nawożenie

Należy pamiętać, że długotrwałe użytkowanie ziemi i jednocześnie nawożenie organiczne i mineralne w glebie szklarni lub w ziemi używanej do produkcji rozsady może wpływać na gromadzenie się nadmiernej ilości soli mineralnych, czyli następuje tzw. zasolenie podłoża. Według Nowosielskiego dopuszczalne stężenie soli w podłożu zależy od jego właściwości, a szczególnie od zawartości próchnicy i gęstości objętościowej gleby. Im mniejsza jest gęstość objętościowa i większa zawartość próchnicy, tym większa jest pojemność wymienna podłoża i wyższe dopuszczalne stężenie soli. Szczególnie niebezpieczne jest nadmierne stężenie soli dla siewek i rozsady, np. przy zawartości próchnicy 7-8% stężenie soli w przeliczeniu na chlorek sodu (NaCl) nie powinno przekraczać 3-4 g/l podłoża, a przy zawartości próchnicy 12-13% powinno wynosić - 5-5,5 g/l. Rośliny starsze znoszą nieco wyższe stężenie soli, a mianowicie dla wyżej podanych zawartości próchnicy wynosi ono odpowiednio 6,3 i 8,8 g/l podłoża. Trzeba pamiętać także, że parowanie gleby zwiększa w niej zawartość azotu amonowego do poziomu szkodliwego dla roślin. Dlatego po tym zabiegu usuwa się nadmiar azotu przemywając glebę w szklarni wodą w ilości 100- -250 l/m2. W ten sposób zmniejsza się też nadmierne stężenie związków potasu. Przemywanie można stosować tylko wówczas, gdy podglebie w szklarni jest przepuszczalne. Aby zmniejszyć zasolenie, można dodać do ziemi torfu wysokiego w stosunku objętościowym 25-50%.